به چرک می نشیند خنده ، به نوار ِ زخمبندش ار ببندبی ،

رهایش کن رهایش کن ، اگر چه قیوله دیو آشفته می شود !

چمن است ، این چمن است با لکه های آتشخون ِ گل ،

بگو چمن است این ، تیماج ِ سبز ِ میر غضب نیست .

حتی اگر دیری است تا بهار بر این مسلخ بر نگذشته باشد ،

تا خنده ی مجروحت به چرک اندر نشیند ،

رهایش کن چون ما رهایش کن .

پی نوشت :

                تنها تو را ستودم ، آسان ستودمت که بدانند مردمان ،

                محبوب من به سان ِ خدایان ستودنیست .

دل نوشت :

                من به امید ِ مهر تو پیوسته زیستم ، بعد از تو ؟ این مباد ،

                که بعد از تو نیستم .

بهارتان پر از سبزینگی و زندگی ، همچو بهاران من خزان مباد .

          

[ سه‌شنبه ۱۳٩۱/۱/۱ ] [ ۱٢:۱۱ ‎ق.ظ ] [ ... ]

[ نظرات () ]

مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ، اس ام اس های عاشقانه