من هر چه می کشم همه از یک نگاه توست
 
                                                    ای کاش کور می شدم آن لحظه ی نخست
 
گفتند اشــــــک خـــــــــاطره را پاک می کنـد !
 
                                                    طوفان گرفت در من , عشق تو را نشست
 
از بس که پـــشت پرده ی شب گریــه کرده ام
 
                                                   احــاس می کنم که صدایـــم صدای توســـت
 
آخـر چـــگونه می شــــود اندوه خـــویــش را
 
                                                    گنجانـد در کسـالت ایــن واژه های سـســـت
 
دیــگر برای زخـــم دلــــــــم کار ســـاز نیست
 
                                                   این شـعر همیشه خط زده ی گنـگ نادرست !
 
شاعر:  دوست مهربونم علی یگانه که سرودش پر از حرفها و درد های دل پر بغضمه ...
 
                                    هذیان های سر در گم دل گم گشته ام ...
  
دلم هاهای بیتابی را گریه می کند و دلتنگی را بالا می آورد بالا که نمی آید هیچ ,  دوباره تا
 
 مغز استخوانم رسوخ می کند ! هی بالا می آید , به مغزم می رسد و خاطراتم را شکوفا
 
 می کند و باز 00 هی هی کنان پایین می رود تا نوک انگشتان پا ...
 
 پاهایم را به جلو میراند و باز می ایستند این پاهای لعنتی !
 
 چرا که پای خاطرات می شود و با خاطرات بر باد رفته و از یاد رفته پیش می رود و پیش
 
 می رود و می رود ... می رسد به جایی که روزی قلبی شیشه ای ,  قلب شیشه ای
 
 شکستنی ام را شکست و او هم بر باد رفت ...
 
 و باز هم میرود همپای دلتنگی هایی که برباد رفتنی ها را از یاد نخواهند برد ........
 
 می رسد به تو ! آری به تو خود خود تو !!!
 
تویی که خودت آمدی و شبهای دلم را سپید بافتی و فرشته ی نجات جانم شدی .
 
 جانی که لبالب از دلتنگی های دلم بود و خواهد بود ...
 
 تو را میگریم ... تو را و تمام خاطرات دست نیافتنی تو را .  تو را در وجودم حبس کرده ام
 
 آنقدر که هنوز نفهمیده ای !
 
به خیال خودت پر گشودی و رفتی  ! تو یادت و نامت در دل رهای اسیر محبوس است ...
 
 نه !  شاید هم دل رها , اسیر توست که از یادش به در نخواهی شد ......
 
 کاش می دیدی ثانیه های خاطره هایمان را چه گونه اشکباران می کنم و باز در بستر
 
 دلم نهان !  تو رفتی و تنهایی و بی همنفسی همچون درد ِ غده های جسمم روحم را فشرد !
 
 دردش دردناک است اما شیرین .... همچون روزها ی شیرین با هم بودن ...
 
 تو رفتی و دلم مرا به دست مه یار بارانی سپرد ,که  نفهمیدم  چگونه آمد و چگونه خواهد
 
رفت !  هرچند می دانم کنون نیز رفته است ...
 
من در مه ِ یار غرق شدم و او باران شد و بارید ....... بارید بر دیده های بارا نی ام ...
 
 کنون تنها صدایی می آید ,  صدایی که همان نیز پر ز نواخته های یگانه دلیست که می دانم
 
او هم پر از خاطره های دلتنگی ست ...
 
می ترسم روزی من هم خاطره های دلتنگی اش شوم .......
 
و این است تمام زندگی ام تنها خاطره و دلی که پر از دلتنگیست ... خاطره هایی که تمام
 
وجودم را به آتش می کشند و من گر می گیرم و می سوزم و می میرم واین تکرر هر
 
روزه ی زندگی تکراریست ...
 
 
                                                    رها ٢٧/٨/٨٧
 
دل نوشت : بر باد رفته ها خاطره خواهند شد اما از خاطر نخواهند رفت ...
 
                                       اگر یادتان بود و باران گرفت دعایی به حال بیابان کنید ...
      

[ پنجشنبه ۱۳۸٧/۸/۳٠ ] [ ٤:٠۳ ‎ق.ظ ] [ ... ]

[ نظرات () ]

مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ، اس ام اس های عاشقانه