الهی بشکن اين خفتگی را خفگی را...

سلام مهربون های همدلم می دونم خیلی تنبلی کردم.....اما همش از تنبلی نبود

الان هم اصلا نمی دونم چی بگم نمی دونم چرا حرفهام تو گلوم مونده در نمیاد.....

ادامه ی یک بیت شعر داوود رو نوشتم شاید این جزیی از حرف دلم باشه نمی دونم...

در سکوتی سرد و مبهم مانده ام چاره چيست؟؟؟

شايد فريــــاد

                     فريــــــــــــــاد

                                             فريـــــــــــــــــــــــــاد

شايد؟؟؟!!!! هرگزززز ... قطعا اما لبهايم مهر خاموشی بر خود نهاده

قفلی که با فرياد نیز باز نخواهد گشت.... شايد هوای لبهايت را دارد!!!!

اصلا هنگامی که قفل است چگونه فرياد بر آوردددددددددد؟؟؟؟؟؟

... و باز هم سکوت و سکوت و سکوت....

سکوتی سرد و کشنده ،کشنده ،کشنده ،کشنده ،کشنده ،کشنده.......

چنان کشنده که حتی نفسهایم بیرون نخواهد ریخت از خفقان

پس چاره چیست؟؟؟ شايد.....شايد تو .......

شايد؟؟؟!!!! هرگز قطعا.......
                                                                              رها...

دستانی پر از نهايت عشق

از شدت خشم سرم را تا نزديکی های دیوار مي برم

می خواهم بکوبم ،محـــکم ،محـــــــــــکم تر

پاشان شود اين مغز بی خرد

        پاشان شود اين فکر بی صفت

                              اماااا نمی کوبم شاید ترس،

                                                              شاید صبر،

                                                                      شاید هم عشق...نمی دانم

چراغ را خاموش می کنم و خود نیز خاموش می شوم

همانند چراغ بدون هیچ پرتو نوری

                      اما قلبم می تپد هنوز

                                              همچون روز

                                                     چون یک کاغذ نسوز

                                                                        گر گرفت اما نسوخت

شاید این قلب نگه دار نگاهم باشد

                          یا شاید نگه دار چنین مغز سرابی

                                                    یا شاید نگه دار چنین فکر خیالی...

هنوز سرم نزدیک دیوار است ثابت شده و مبهوت مانده

           ارام بر می گردم می نشینم زیر چراغ درست در وسط اتاق

                              تا شاید سو سوی پرتو خاموشش افکارم را در بر گیرد...

دیگر خشمی ندارم خشم بر چه؟؟؟؟؟؟

                           بر جسم کفتاریم؟؟؟؟!!!!!!! ندارم ندارم...

همچنان آرام ساکت و مبهوت....

بلند می شوم گامهایم آرام و قلبم...

آب را باز می کنم می نگرم زلال زلال ، آبی آبی...

روشنی اش بر سادگی دلم می نشیند با تلفیق روشنی و سادگی وضو می گیرم

می شویم می شویم ...صورتم را، چشمانم را ، دستانم را، افکارم را...

                           زلال می شوند

                                        پاک می شوند

                                                     چون صافی این آب می شوند

و قلبم نیز کنون با تمام زخمهایش صیقل یافته...

همچون روشنی آفتاب و من کنون با این روشنی تا سیاهی ها خواهم رفت

                و اما دوباره روشن باز خواهم گشت

                                                                  با دستانی پر از نهایت عشق

                                             رها ... ۱۰/۷/۱۳۸۳

از همه ی گلای عزیزم که تو این مدت سر نزدم به وبلاگشون واقعا عذر می خوام حتما جبران

می کنم راستی توی وبلاگ www.bogleman.persianblog.ir یک مسابقه ی شعر برگزار

می شه که از همه خوبان دعوت میشه که شرکت کنند....حتما سر بزنید....

مثل همیشه دعا یادتون نره....در پناه حق  مانا باشید

[ سه‌شنبه ۱۳۸۳/٩/۳ ] [ ۱:٢٢ ‎ق.ظ ] [ ... ]

[ نظرات () ]

مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ، اس ام اس های عاشقانه