الهی،پرندگان همه يک طرف و مرغ عشق يک طرف، گياهان همه يک جهت

و گياه عشق يک جهت، همه درسها يک جانب و درس عشق يک جانب،همه

يک سوی و عشق يک سوی.

سلام خدمت همه ی مهربونايی که من رو با اومدن خودشون شرمنده کردن

راستش اون قدر ناراحتم که اصلا نمی دونم اومدم که چی بنويسم فقط

مي دونم که ديگه از اين کره ی خاکی و اين همه آدمهايی که مثل مارهای

خوش خط و خال مي مونن خسته شدم از اون انسانهای حيوان نمايی که به

خاطر رسيدن به منافع خودشون همه غلطی مي کنن و زندگی همه رو به

لجن مي کشن که فقط دو روز دنيا خوش باشن آخه تا چه حد خواهی؟؟

تا چه حد غرور و پستی اونم واسه دنيايی که هيچ ارزشی نداره خستم از

همه چیز حتی از عشق ......عشقی که ازش دور باشی و فقط تو دلت

قویش کنی و بدونی که آخر عاقبتی نداره........نمی دونم واقعا موندم چرا

باید دور و برم این جوری باشه و هیچ کاری از دستم بر نیاد؟؟چرا باید بهترین

دوستم تو بیمارستان تو کما باشه ولی من به خاطر خودخواهی ها و یک

مشت عقاید مسخره هیچ کاری نتونم بکنم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

و چرا باید ناراحتی عزیز ترین کسامو بینم ولی اون قدر ازشون دور باشم که

حتی نتونم باهاشون دو کلمه حرف بزنم....

درسته که همیشه سعی کردم امیدوار باشم و مقاومت کنم ولی واقعا دیگه

گاهی کم میارم .............ولی باز هم باید به خودم بقبولونم که بالاخره همه

چیز درست میشه................................ آره درســـــــــــــــــت می شه

خستم اون قدر که دلم می خوات سرم رو بذارم زمين و ديگه بلند نشم تا کی

بايد دنبال یه آرامش ابدی بگردم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

باز هم مثل همیشه ساکت می مونم و فکر می کنم بزرگترين اشتباه زندگی

همون ساکت موندنه............

فقط همين جا می گم که با اين که کاری از دستم بر نمياد ولی دوستون

دارم مجيد به خدا دوستت دارم آنی جونم اونقده دوست دارم که از ديشب تا

تا حالا کلی واست غصه خوردم فرهادی کلی دوست دارم و نمی تونم

ببينم که غمگينی،نسيم،نادر ،معين،حسين ،محسن،سحر،امين،علی

امير،فرهاد،و...........

  همتون رو دوست دارم و دلم هميشه براتون تنگ می شه...

و درآخر دو نفر که وجودشون برام نفسه...زهره ی عزيزم و داود مهربونم 

که از تمام دنيا بيشتر دوستش دارم و تمام زندگيم رو بهش تقديم می کنم

و می گم که قدر تمام دنيا دلم براش تنگ شده...

اگه شما دوستای مهربونم نبوديد منم نبودم و مهم اينه که دلم به گلام 

نزديکه با اين که جسمم دوره 

.....اين دفعه يکی از چرت و پرتای خودم رو مي نويسم.....

منتظر خواهم ماند...

نمي دانم کجايی ولی می دانم که چشمانم

                                              خیره به در جان سپرده است

آن زمان که دلم دست بی جانم را

                              در دستانت گذاست

                                         من بودم و دست تو و گرمایی چون آتش

و اکنون می خواهم از دوریت

                                          دلم را به امواج دریا بسپارم

باز دستانم را می بینم که سرد و تهی است

                   تو خود گفتی که ما با همیم اما دیگر.....

                                                            حتی برق چشمانت خاموشند

                    می دانی؟؟؟

هنوز قلبت را در کنار قلب زخمی ام حس می کنم

                                         آیا تو نیز مال من را... ؟!!!!!

                                                    شاید اگر بود دستانم این چنین تهی نبود

می روم باشد می روم......

                      اما باز خواهم گشت......

                                                 اما باز خواهی گشت

                                                                          خوب می دانم ...

و باز هم قلبت در کنار قلبم خواهد بود

                                   و چشمانت خيره به چشمان بی رمقم

                                                           و دستانت فشرده در دستان سردم

                     منتظر خواهم ماند........

اينم وبلاگ داوود مهربونم و فرهاد گل حتما سر بزنيد

                                   http://www.salamfarda.persianblog.ir                                   

                                   http://www.monaliza1983.persianblog.ir

فداتون   بازم دعا يادتون نره

 

 

 

[ یکشنبه ۱۳۸۳/٧/۱٩ ] [ ۱۱:٥٦ ‎ب.ظ ] [ ... ]

[ نظرات () ]

 

 با سلام خدمت همه ی گلای مهربونم این میلاد سعید رو به تماتم

مسلمین جهان تبریک می گم و امیدوارم که هرچه زود تر روز وصل

فرا برسه ...

گاهی ...

گاهی باورم نمی شود که تو هستی مرا مي بينی مي شناسی

درک مي کنی تک تک لحظه ها و نفس ها و افکار مرا در می یابی .

گاهی آنقدر دلم برايت تنگ مي شود که اشک ها امانم را مي برند .

دنده های نحيفم قصد شکستن دارند و قلب کوچکم گويی هوس آزادی

از حصار دنده ها را ديگر حتی اين قفس هم نيز تحمل مرا ندارد.

اولين بار که اسمت را شنيدم گمانم این بود که بايد بين مخلوقات بگردم

 شايد تو را دريابم.

چه فکر عبثی بود تو در من بودی و من بي خبر از تو. آنقدر نزديک که مرا

يارای ديدنت نبود.تو در من بودی و من بي خبر از تو در ناکجا آباد زمين بی  

تو مي گشتم. بارها خواسته ام که دستان پر از هيچ خود را به رسم

دوستی دراز نمايم شايد مهربانی دستان پر احساست را حس کنم چه قدر

گزاف گو شده ام؟؟ چرا که بیش از این گرمای دستانت را به من بخشیده

بودی! آن قدر وسعت دیدم کوچک است که فقط قطره ی وجود خویش را

می بینم . بر من خرده مگیر . ذره را چه به درک دریا ؟؟؟

نازنينا ! مرا رمقی به شناخت تو نيست . مرا توانايی به درک تو نيست.مرا

راهی به سوی تو نیست اگر که با آن جفت چشمان خسته ی پر فروغت

مرا ننگری پس.....

 و اما شعر

بی تو

شب است بی تو

آسمان ابری تر از همیشه

و من         خيس از بارش تنهايی

عکس تو را         پاک مي کنم

                                                        فدای همتون  دعا يادتون نره

[ جمعه ۱۳۸۳/٧/۱٠ ] [ ۱:٤۳ ‎ق.ظ ] [ ... ]

[ نظرات () ]

مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ، اس ام اس های عاشقانه