زندگی های که باعشق شروع میشه و ادامه پیدا می کنه و عشق هایی که بعد از هزاران

 

 

بار گذشت و صداقت و مهربونی و دیدن خیانت ها و انسانیت هایی که مردن خاموش

 

 

میشه ! اینه زندگی ، نه روزمرگی ، نه روز مرده گی خیلی از ماها ...

 

 

پ ن : ده سال میگذره از روزهای شیرین اینجا که رو به افول رفت !

 

 

گاهی سوسو هایی از دوست داشتن ها میان که اونا هم دچار روزمرده گی میشن ...

 

 

[ دوشنبه ۱۳٩۳/٦/۱٧ ] [ ۱۱:٢۱ ‎ب.ظ ] [ ... ]

[ نظرات () ]

یه وقتی یه روزی به یه جایی میرسی که حتی با اینکه تموم زندگیت از تنهایی

 

 می ترسیدی و فرار می کردی از بودنش ، دیگه می پذیریش

 

پذیرفتن بعضی چیزا تو زندگی واقعا مساوی با مردن ! من خیلی وقته مردم ...

 

پ ن : مردن انسانیت از همه چی بیشتر منو کشت ... 

 

                                                                         التماس دعا

 

[ چهارشنبه ۱۳٩٢/٩/۱۳ ] [ ۱:٠٠ ‎ق.ظ ] [ ... ]

[ نظرات () ]

 

خیلی وقته اینجا ننوشتم بیشتر از یک سال ،شاید به خاطر اینکه گه گداری توی گوگل

 

 

پلاس و فیس بوک می نویسم ،البته چند بار اومدم اینجا تا بنویسم اما دستم به

 

 

نوشتن نرفت اینجا و خاطرات تلخ و شیرینش مربوط به روزایی ِ که دیگه ندارمشون ،به

 

 

هر حال دلم تنگ شده بودو ترجیح دادم باز بیام سراغ کلبه ی تنهایی هامو هر از گاهی

 

 

سرکی بزنم بزنم بهش ...

 

 

پ ن : هنوز یه ماه مونده به شروع پاییز ، زمستون دلم شروع شده !

 

 

                                                                              دعام کنین

 

[ جمعه ۱۳٩٢/٦/۸ ] [ ٦:٢۸ ‎ب.ظ ] [ ... ]

[ نظرات () ]

                                  هذیانهای دلتنگی ام

نمی آید مرا دردم 

                     نمی آید مرا خوابم

                                    نمی گیرد سراغی زین ز فریادم ...

نمی مانم در این اوهام بی وقفه

                         که من نیلوفری سرگشته ، حیرانم !

                                         نمی پیچد از این پس حرفهایت در صدایم

                                                                نمی خواهم بماند هیچ یادت در هوایم ...

 

 

پی نشت : به دیگران شب به خیر می گویم ، خواب زده به تاریکی خیره می شوم ...

دل نوشت : شعر خواندن ساده است ، شعر گفتن ساده تر ، تهمت نزدن سخت است

سر به لاک خویش فرو بردن ، سرک نکشیدن سخت است ، آنچه تو را و مرا نجات

می دهد دروغ نگفتن است ، نه شعر گفتن و شعر خواندن ...

                                                                                 علیرضا روشن

 

 

[ سه‌شنبه ۱۳٩۱/۳/۳٠ ] [ ۱٠:٢٠ ‎ب.ظ ] [ ... ]

[ نظرات () ]

به چرک می نشیند خنده ، به نوار ِ زخمبندش ار ببندبی ،

رهایش کن رهایش کن ، اگر چه قیوله دیو آشفته می شود !

چمن است ، این چمن است با لکه های آتشخون ِ گل ،

بگو چمن است این ، تیماج ِ سبز ِ میر غضب نیست .

حتی اگر دیری است تا بهار بر این مسلخ بر نگذشته باشد ،

تا خنده ی مجروحت به چرک اندر نشیند ،

رهایش کن چون ما رهایش کن .

پی نوشت :

                تنها تو را ستودم ، آسان ستودمت که بدانند مردمان ،

                محبوب من به سان ِ خدایان ستودنیست .

دل نوشت :

                من به امید ِ مهر تو پیوسته زیستم ، بعد از تو ؟ این مباد ،

                که بعد از تو نیستم .

بهارتان پر از سبزینگی و زندگی ، همچو بهاران من خزان مباد .

          

[ سه‌شنبه ۱۳٩۱/۱/۱ ] [ ۱٢:۱۱ ‎ق.ظ ] [ ... ]

[ نظرات () ]

اینجا در کنار تو ، هر روز روزهایم روزتر می شوند ، روشن تر می شوند .

به روشناییِ ژرف ، ژرف تر از دوستی یی عمیق .

و عشق صدایی ست که تنها به فاصله ی یک نبودن تنها می گذارد مرا تا نهایت ،

و تو و روشناییِ ژرفت ، روشن می کنی تمام تنهایی ام را . 

روشن تر از هر روزم کن که اینجا منِ تنها ، به بودنت نیازمندم !

و به یاد حرف خودت ، این دوستیِ پر از ژرف : 

« اما هر چه که باشد برای این احساسی دیوانه ، این نقش ها آرام کننده اند ،

مرا بباف من خوبم . »

 

                                                             هذیان های دلتنگیِ رها  

 

 

[ سه‌شنبه ۱۳٩٠/۱٢/٩ ] [ ۸:۳٦ ‎ق.ظ ] [ ... ]

[ نظرات () ]

مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ، اس ام اس های عاشقانه