سر گشته اي تنها












نه نه نه

        این هزار مرتبه

                                 گفتم :

                                           _ نه

دیگر توان نمانده ،

                         _ توانایی ،

در بند بند من از تاب رفته است

        شب با تمام وحشت خود خواب رفته است !

و در تمام این شب ِ تاریک ،

                                      تاریک چون تفاهم من با تو !

انسان ،

افسانه ی مکرر اندوه و رنج را ، تکرار می کند .

باور کن اعتماد از قلبهای کال ،

                                     بار ِ رحیل بسته ،

                                                            و مهربانی ما را ،

خشم و تنفر افزون ، از یاد برده است !

                                              باور نمی کنی ؟

                              که حس پاک ِ عاطفه در سینه مرده است .

 

دل نوشت : دلتنگم ، زیاد ، شاید مسخره باشه ولی اونقدر زیاد که حتی این شبها

حوصله ای برای بیرون رفتن و عزاداری زیر خیمه ی حسین (ع) رو نداشتم

منتظرم ، منتظر ... به قول دوست عزیزی که امشب اینو برام فرستاد :

ای مسافر غریب در دیار خویشتن

                                        با تو آشنا شدم با تو در همین مسیر ،

                                                از کویر سوت و کور ،

تا مرا صدا زدی ،

                      دیدمت ولی چه دور ، دیدمت ولی چه دیر !

این تویی در آن طرف پشت میله ها رهااااا

                                                 این منم در این طرف پشت میله ها اسیر .

دست خسته ی مرا همچو کودکی بگیر

                                        با خودت مرا ببر

                                                        خسته ام از این کویر ...

 

نوشته شده در پنجشنبه ۱۳٩٠/٩/۱٠ساعت ۱٠:۱٦ ‎ب.ظ توسط ... نظرات () |

 

در نیست ، راه نیست ، شب نیست ، ماه نیست

نه روز و نه آفتاب !

ما بیرون زمان ایستاده ایم با دشنه ی تلخی ،

در گرده هایمان هیچ کی با هیچ کس سخن نمی گوید !

که خاموشی با هزار زبان در سخن است !

بر مردگان خویش نظر می بندیم با طرح خنده ای !

و نوبت خویش را انتظار می کشیم ، بی هیچ خنده ای !!!

                            ---------------------------------------------------

مجال بی رحمانه اندک بود و

واقعه سخت نا منتظر !

از بهار حظ ِ تماشایی نچشیدم که قفس باغ را پژمرده می کند !

از آفتاب و نفس چنان بریده خواهم شد که لب از بوسه ، ناسیراب .

...

                                                                              احمد شاملو

 

متاسفم برای خودم و احساساتم که فقط باید یاد و خاطره ی دوست داشتنی هامو

تو زندگیم داشته باشم نه تجربه ی در کنار هم بودن رو ، به خاطر اسارت ِ عشق !!!!!

دنیای خیلی مزخرفی داریم ...

 

بیست سال بعد ، بابت کار هایی که نکرده ای بیشتر افسوس می خوری تا بابت

کارهایی که کرده ای ! بنابراین روحیه ی تسلیم پذیری را کنار بگذار ،از حاشیه امنیت

بیرون بیا ، جستجو کن ، بگرد ، آرزو کن ، کشف کن ... .

                                                                               مارک تواین

 

لحظه های افطار و سحر من رو از دعاتون فراموش نکنید

 

 

 

نوشته شده در پنجشنبه ۱۳٩٠/٥/٢٧ساعت ۱:٤۱ ‎ب.ظ توسط ... نظرات () |

هذیان های دلتنگی ام :

درد واره هایم را همراه با بغض هایی که همیشگی شده اند ،

می بلعم چونان کودکی گرسنه که پستان های مادرش را !

بودن هایمان نبودنیست پر از زنجیرهای متلاشی که،

تلاطم کور کورانه ی عشق هم دیگر جواب گو نیست .

دیری نمی پاید که نبودن هایم عادتت می شود !

چونان دخترکی که عادت های ماهانه اش را عادت می کند  ...

و بعد خیز میزنی در آغوش دیگری به هوای همیشگی ات  !

و من می بلعم بغض هایی را که همیشگی شده اند ...

بی من سهل تر از انکار های دیری نه ات خواهی زیست !!!

                    **************************************

من ، دل رفتن نداشتم ! درخت خانه ات ماندم ،

تو رفتن را دل دل نکن !!!

ریزش برگ هایم آزارت می دهد !

                                                    محمد علی بهمنی


پ ن : هنوز هم دلتنگ که می شوم ، قافیه ی شعر هایم ترک بر میدارد !

                              

                                                                            

نوشته شده در یکشنبه ۱۳٩٠/۳/۸ساعت ۳:٤٧ ‎ق.ظ توسط ... نظرات () |

حقیقت به آدم خیلی نزدیکه ... اما بهتره بهش دست نزنی! دستاتو می سوزونه!

چیزهایی هست که دیگر تکرار نمی شوند ...

تو دیگر ده ساله نمی شوی ... و من دیگر به دبیرستان نمی روم...

نگاه کن! ...

من می دوم و مرغان دریایی را از روی شن ها پرواز می دهم ...

و این لحظه تمام می شود ... و من و شادی لحظه ام ... صدای تو ...

و شجاعتمان ...

در تصویر، پرواز مرغان دریایی برای همیشه زندانی می شود ...

سالها می گذرد و ما هر روز بی آنکه بدانیم لحظه های تکرار ناپذیر زندگیمان را

در تصویرها زندانی می کنیم وآنها را چون گنج درد آور شیرینی در

پستوی روزمرگی هایمان پنهان می کنیم و می گذاریم بمانند...

بمانند برای شبهای تنهایی ... و روزهای دلتنگی ، که مرهمی باشند ؟

 نه ! هیزمی ... که بسوزانند بیشتر ...

همیشه چیزهایی است که تکرار نمی شوند وچون تکرار نمی شوند ... ابدی اند،

جایگزین ندارند ... و چون تکرار نمی شوند ، دردند ... رنجند ... عزیزند ...

ببین!

ما چگونه زندانی تصویرها وتصور هاییم ،

ما چگونه به دردهای کهنه خو می کنیم! ...

ما چگونه تکرار را زندگی می کنیم !

درخت گیلاس توی حیاط دیگر تکرار نمی شود و خاطره هامان !!!

تو و من نیز !! ...

دل نوشت :

*** خاطرمان باشد به یاد هم باشیم ، شاید سالها بعد در گذر جاده ها

بی تفاوت از کنار هم بگذریم و بگوییم : آن غریبه چه قدر شبیه خاطراتم بود !

** نمی خواستم نبودت از شمارش انگشتانم بیشتر شود ! اما این روزها ،

کاری از دستانم بر نمی آید ...

*** خداوندا دستانم خالی اند و دلم غرق در آرزوها ! یا به قدرت بی کرانت

دستانم را توانا گردان یا دلم را از آرزوهای دست نیافتنی تهی !

ته نوشت : امیدوارم سال جدید برای همه ی شما مهربانان مملو از شادی باشه

و برای منم برخلاف سالی که گذشت پر از خوشحالی !!! خدایا ممنونتم که با

وجود تمام بدی ها و سختی های این دنیا و این سالها دلم پر از عشق داوود

عزیزم هست و همین به من نیرو میده برای پشت سر گذاشتن روزهای سخت

به امید روزهای پر از شادی ...

 

نوشته شده در یکشنبه ۱۳٩٠/۱/۱٤ساعت ٢:٠٠ ‎ق.ظ توسط ... نظرات () |

دلت برایم تنگ خواهد شد "

روی کتاب ، تصویر ساعت شنی است

می چرخم ، دور خودم می چرخم !

ثانیه هدر می دهم !
برای نرفتن ...

.

.

.

من مانده ام پا بر جا و ثانیه هایم همچنان هدر می رود !

برای کسی که حتی سایه اش هم پیدا نیست ...

" دلم برایت تنگ خواهد شد !

پ ن ١ : متن بالا دلتنگی بود برای فرشته ام که نیست و همیشه در دلم باقیست ...

پ ن ٢ : چه قدر این دوست داشتن های بی دلیل خوب است ! مثل همین باران

بی سوال که هی می بارد ، مثل تو ...

پ ن ٣ : قوانین علم را به هم زده ای ! نبودنت وزن دارد !!!  تهی ، اما سنگین !

پ ن ۴ : به صد مرگ سخت ، به صد مرگ سخت تر ، در زندگی لحظاتی است که

به صد مرگ سخت تر می ارزد ! خاطره یی شاید ، رویایی ، اتفاقی ...



نوشته شده در سه‌شنبه ۱۳۸٩/۸/۱۸ساعت ۸:٠۸ ‎ب.ظ توسط ... نظرات () |

شب مثل شب شریر و سیاه است و پر ز درد

                                        در شب شرارتی است که من گریه می کنم

                                                              و صبح بر صداقت من رشک می برد

با خواب های خاطره خوش بودم ،

                            هرچند خواب خاطره ام تلخ !

دیگر تو را به خواب نمی بینم

                                    حتی خیال من ، رخساره ی تو را از یاد برده است !

دیروز طفل خواهر من از روی میز

                                  تصویر یاد بود تورا ،

                                                         ای داد ،

                                                                 ___ برده است !

                                                                                حمید مصدق

                           ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

یه مدت قبل سعیده  ی عزیزم منو به یه بازی دعوت کرد : ,ویژگی هایی از عشقمون

که دوست داریم و دوست نداریم ! به رسم ادب از هر دو قسمت دو تاشو می نویسم

دوست داشتنی ها :

                       در بی نهایت عصبانیتش حتی داد هم نمیزنه !

                      وقتی قهریم باهام حرف میزنه و محبت می کنه درست بر خلاف من !

دوست نداشتنی ها :

                      خیلی خیلی خونسرده و خیلی هم فراموشکار ! 

                      همیشه آخرش کاریو که خودش دوست داره انجام می ده حتی اگه

                      قول داده باشه انجام نده .

قاعدتا باید چند نفر و دعوت کنم به این بازی اما انتخاب رو می ذارم به عهده ی خودتون

هر کی عشقولانه داره و این بازیو دوست داره بازی ..

پ ن : می بینی ، بزرگترین آرزوی من چه کم حرف است ؟ __ تو __ ...



نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۸٩/٧/٢۱ساعت ۱:۱۸ ‎ب.ظ توسط ... نظرات () |



قالب جديد وبلاگ پيچك دات نت